உடைந்த பானையின் ரகசியம்: குறைபாடுகளுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் வெற்றி

குறைகள் இல்லாத மனிதன் யார்?

இந்த உலகில் குறைகளே இல்லாத ஒரு மனிதனைப் பார்ப்பது அரிது. ஆனால், நாம் அனைவரும் நம்மிடம் உள்ள குறைகளை ஒரு சுமையாகவே கருதுகிறோம். 'எனக்கு இது வரவில்லை', 'நான் பார்ப்பதற்கு அழகாக இல்லை' என்று ஏதோ ஒரு வகையில் நம்மை நாமே தாழ்த்திக் கொள்கிறோம். ஆனால், நம்முடைய அந்த ஒரு 'குறை' தான் இன்னொரு விதத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய 'நிறை'யாக இருக்கக்கூடும் என்பதை உணர்த்துவதுதான் இந்த உடைந்த பானையின் கதை.

தண்ணீர் சுமப்பவரின் இரு பானைகள்

ஒரு கிராமத்தில் ஒரு மனிதர் இருந்தார். அவர் தினமும் ஆற்றுக்குச் சென்று இரண்டு பெரிய பானைகளில் தண்ணீர் சுமந்து வந்து தன் எஜமானர் வீட்டில் கொடுப்பார். அவர் ஒரு மூங்கிலின் இரு முனைகளிலும் பானைகளைக் கட்டித் தன் தோளில் சுமந்து செல்வார். அவரிடம் இருந்த இரண்டு பானைகளில் ஒன்று மிக அழகாகவும், உறுதியாகவும் இருந்தது. ஆனால், மற்றொரு பானையில் ஒரு சிறிய விரிசல் (Crack) இருந்தது.

ஆற்றிலிருந்து எஜமானர் வீடு வரை செல்ல நீண்ட தூரம் ஆகும். ஆற்றில் முழுமையாக நிரப்பப்படும் அந்த உடைந்த பானை, எஜமானர் வீட்டைச் சென்றடையும் போது பாதியளவு தண்ணீரை மட்டுமே கொண்டிருக்கும். ஆனால், அந்த நல்ல பானையோ முழுத் தண்ணீரையும் அப்படியே கொண்டு சேர்க்கும். இது இரண்டு வருடங்களாகத் தொடர்ந்து நடந்து வந்தது.

உடைந்த பானையின் மனவருத்தம்

இந்தச் சூழ்நிலையால் நல்ல பானைக்குத் தன் திறமை மீது மிகுந்த பெருமை. ஆனால், உடைந்த பானையோ தான் ஒரு தோல்வியடைந்த பானை என்று எண்ணி வருந்தியது. 'என்னால் என் உரிமையாளருக்கு முழுப்பயனையும் தர முடியவில்லையே, நான் வழியெங்கும் தண்ணீரை வீணடிக்கிறேனே' என்று அது வேதனைப்பட்டது.

ஒருநாள் பொறுக்க முடியாமல் அந்தப் பானை அந்த மனிதரிடம் பேசியது: "ஐயா, என்னிடம் ஒரு பெரிய குறை உள்ளது. என் பக்கவாட்டில் உள்ள விரிசல் காரணமாக நீங்கள் கஷ்டப்பட்டுச் சுமக்கும் தண்ணீரில் பாதியை நான் வீணடிக்கிறேன். என்னை மன்னித்து விடுங்கள்," என்றது.

மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய பதில்

அதைக் கேட்ட அந்த மனிதர் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார்: "வருந்தாதே பானையே! இன்று நாம் ஆற்றுக்குச் செல்லும்போது பாதையின் ஓரங்களைக் கவனித்துக் கொண்டே வா, உனக்கு ஒரு உண்மை புரியும்."

அவர்கள் ஆற்றிலிருந்து வரும்போது, அந்தப் பானை கவனித்தது. பாதையின் ஒரு பக்கம் மட்டும் மிக அழகான பூச்செடிகளும், பசுமையான புற்களும் வளர்ந்திருந்தன. அந்த மனிதர் சொன்னார்: "பானையே, கவனித்தாயா? உன்னுடைய விரிசல் இருக்கும் அந்தப் பகுதியில் மட்டும் எவ்வளவு அழகான மலர்கள் பூத்திருக்கின்றன என்று! உன் பக்கத்தில் விரிசல் இருப்பதை நான் முன்பே அறிவேன். அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள நான் பாதையின் அந்தப் பகுதியில் பூ விதைகளைத் தூவி வைத்தேன்."

"தினமும் நான் ஆற்றில் இருந்து வரும்போது, உன்னிடம் இருந்து கசிந்த தண்ணீர் அந்தச் செடிகளுக்கு ஊற்றப்பட்டது. அதனால் தான் இன்று இந்த வழி இவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது. உன்னிடம் அந்த விரிசல் இல்லாவிட்டால், இந்த அழகான பூக்களை என்னால் எஜமானர் வீட்டிற்குத் தர முடியாமல் போயிருக்கும்," என்றார்.

நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்

• தனித்துவத்தை உணருங்கள்: நம்மிடம் உள்ள ஒரு குறைபாடு தான் நம்மை மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. அதுவே நம்முடைய தனித்துவம்.
• ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பங்கு உண்டு: இந்த உலகில் தேவையற்றதாக எதுவுமே படைக்கப்படவில்லை. உடைந்த பானையும் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும்.
• பார்வையை மாற்றுங்கள்: நாம் குறைகளாகப் பார்ப்பதை, சரியான கைகளில் கொடுத்தால் அது மிகப்பெரிய சாதனையாக மாறும்.

நிஜ வாழ்க்கையில் ஒரு உதாரணம்

பிரபல விஞ்ஞானி தாமஸ் ஆல்வா எடிசனுக்குச் சிறுவயதில் காது சரியாகக் கேட்காது. ஆனால், அவர் அதை ஒரு குறையாக நினைக்கவில்லை. 'காது கேட்காததால் என்னால் வெளி உலகச் சத்தங்கள் இல்லாமல் மிகத் தீவிரமாக என் ஆராய்ச்சியில் கவனம் செலுத்த முடிகிறது' என்று அவர் கூறினார். அந்த ஒரு 'குறை' தான் அவரை மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்பாளராக மாற்றியது.

முடிவுரை

உங்களிடம் இருக்கும் விரிசல்களைக் கண்டு பயப்படாதீர்கள். அவைதான் உங்கள் வழியாகப் புதுப் பூக்கள் பூக்கப் போகும் பாதைகள். உங்களை நீங்களே நேசிக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் பலவீனத்தை உங்கள் பலமாக மாற்றுவதில்தான் வாழ்க்கையின் வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது.