டிஜிட்டல் போதை: உங்கள் நிஜ வாழ்க்கையைத் திருடும் திரைகள் - இதிலிருந்து மீள்வது எப்படி?

அறிமுகம்: திரைகளுக்குப் பின்னால் தொலைந்து போகும் வாழ்க்கை

இன்றைய நவீன உலகில், மனித இனம் சந்தித்து வரும் மிக முக்கியமான மற்றும் ஆபத்தான சமூகப் பிரச்சனை 'டிஜிட்டல் போதை' (Digital Addiction). ஒரு காலத்தில் போதை என்பது மது, புகை போன்ற பழக்கங்களைக் குறித்தது. ஆனால் இன்று, அமைதியாக நம் கைகளில் தவழ்ந்து கொண்டிருக்கும் கைபேசிகளும், நாம் பயன்படுத்தும் சமூக வலைதளங்களும் அதே அளவு வீரியமிக்க போதையாக உருவெடுத்துள்ளன. காலையில் கண் விழித்தது முதல் இரவு தூங்கும் வரை, நம் கண்கள் திரைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு பேருந்து பயணம், ஒரு நண்பருடனான உரையாடல், ஏன்... ஒரு துக்க நிகழ்வில் கூட நம் கவனம் கைபேசியிலேயே இருக்கிறது. இது ஒரு தனிமனிதப் பிரச்சனை மட்டுமல்ல, ஒரு சமூகத்தின் கட்டமைப்பையே மாற்றியமைக்கும் சமூகப் பிரச்சனையாகும்.

டிஜிட்டல் உலகம் எப்படி நம்மை அடிமையாக்குகிறது?

சமூக வலைதள செயலிகள் சாதாரணமாக வடிவமைக்கப்படுவதில்லை. அவை மனித மூளையின் பலவீனங்களைப் பயன்படுத்தி, நம்மை மீண்டும் மீண்டும் அந்தச் செயலிக்குள் இழுக்கும் வகையில் 'அல்காரிதம்' (Algorithm) மூலம் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. நீங்கள் ஒரு புகைப்படத்தைப் பதிவிடும்போது கிடைக்கும் 'லைக்'குகள் (Likes) மற்றும் 'கமெண்ட்'கள் (Comments) உங்கள் மூளையில் 'டோபமைன்' (Dopamine) எனும் வேதிப்பொருளைச் சுரக்கச் செய்கின்றன. இது தற்காலிகமான மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. அந்த மகிழ்ச்சியை மீண்டும் மீண்டும் பெறவே நாம் கைபேசியைத் தேடுகிறோம்.

• அறிவிப்புகள் (Notifications): கைபேசி ஒலிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் நம் மூளை ஏதோ ஒரு புதிய தகவலை எதிர்பார்க்கிறது. இது ஒரு வகையான தூண்டுதல் ஆகும்.
• முடிவற்ற ஸ்க்ரோலிங் (Infinite Scrolling): இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸோ அல்லது ஃபேஸ்புக் பதிவுகளோ, முடிவில்லாமல் நீண்டு கொண்டே இருப்பது நம் நேரத்தை விழுங்கிவிடுகிறது.
• ஒப்பீடு (Social Comparison): மற்றவர்கள் பதிவிடும் அழகான புகைப்படங்களைப் பார்த்து, நம் வாழ்க்கை சாதாரணமாக இருக்கிறதோ என்ற தாழ்வு மனப்பான்மை உருவாகிறது.

சிதையும் சமூக உறவுகள்: மௌனமாகிப் போன வீடுகள்

முன்பெல்லாம் ஒரு குடும்பம் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவு உண்ணும்போது அன்றைய நிகழ்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வார்கள். ஆனால் இன்று, ஒவ்வொருவரின் கைகளிலும் ஒரு கைபேசி இருக்கிறது. ஒரே வீட்டில், ஒரே அறையில் அமர்ந்திருந்தாலும் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொள்வதில்லை. 'டிஜிட்டல் மௌனம்' குடும்பங்களுக்குள் பெரும் விரிசலை ஏற்படுத்துகிறது. கணவன்-மனைவி இடையேயான அந்நியோன்யம் குறைவதற்கும், பிள்ளைகள் பெற்றோரிடம் எதையும் பகிர்ந்து கொள்ளாமல் இருப்பதற்கும் இந்த டிஜிட்டல் அடிமைத்தனம் முக்கியக் காரணமாக இருக்கிறது.

குழந்தைகளின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகிறதா?

இன்றைய குழந்தைகள் பிறந்தது முதலே திரைகளைப் பார்த்தே வளர்கிறார்கள். அழுதுகொண்டிருக்கும் குழந்தையைச் சமாதானப்படுத்த இன்று பல பெற்றோர்கள் கைபேசியைத் தான் கொடுக்கிறார்கள். இது அக்குழந்தைகளின் சமூக வளர்ச்சியில் (Social Development) பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. மற்றவர்களோடு பழகத் தெரியாமல், விளையாடத் தெரியாமல் திரைகளுக்குள் முடங்கிப் போகும் குழந்தைகள், எதிர்காலத்தில் பல மனநலச் சிக்கல்களைச் சந்திக்க நேரிடும். அவர்களின் கற்பனைத் திறனும், படைப்பாற்றலும் இதனால் பெருமளவு மழுங்கடிக்கப்படுகிறது.

மனநலப் பாதிப்புகளும் சமூகப் பதற்றமும்

டிஜிட்டல் போதை வெறும் நேரத்தை மட்டும் வீணாக்குவதில்லை, அது நம் மனநலத்தையும் சிதைக்கிறது. சமூக வலைதளங்களில் மற்றவர்களின் 'சரியான' வாழ்க்கையைப் பார்த்து நம்மைத் தாழ்த்திக் கொள்வதால் மன அழுத்தம் (Depression) மற்றும் பதற்றம் (Anxiety) அதிகரிக்கிறது. குறிப்பாக இளைஞர்கள் மத்தியில் 'FOMO' (Fear of Missing Out) எனப்படும், 'மற்றவர்கள் கொண்டாடும் எதையோ நாம் தவறவிடுகிறோமோ' என்ற பயம் அதிகரித்துள்ளது. இது ஒரு சமூகப் பேரழிவை நோக்கி நம்மை இட்டுச் செல்கிறது.

சமூக மாற்றமும் தனிமனித இடைவெளியும்

ஒரு காலத்தில் தெருக்களில் சிறுவர்கள் விளையாடுவது, அண்டை வீட்டாருடன் உரையாடுவது போன்றவை சமூகத்தின் அங்கமாக இருந்தது. இன்று ஒரு தெருவில் யார் வசிக்கிறார்கள் என்பதே பலருக்குத் தெரியவில்லை. அனைவரும் தங்களது டிஜிட்டல் திரைகளுக்குள் ஒரு சிறிய உலகத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு, நிஜ உலகத்தைத் துண்டித்துக் கொண்டுள்ளனர். இது சமூகப் பிணைப்பை வலுவிழக்கச் செய்கிறது. ஒருவருக்கு உதவி தேவைப்படும்போது கூட, அதை வீடியோ எடுத்துப் பதிவிடுவதில் காட்டும் ஆர்வம், அவருக்கு உதவுவதில் காட்டப்படுவதில்லை என்பது கசப்பான உண்மை.

இந்த டிஜிட்டல் போதையிலிருந்து மீள்வது எப்படி? - சில தீர்வுகள்

இணையம் என்பது ஒரு கருவி, அது நம்மை ஆள நாம் அனுமதிக்கக் கூடாது. இதிலிருந்து விடுபட சில எளிய மற்றும் உறுதியான வழிமுறைகளை நாம் பின்பற்ற வேண்டும்:

• டிஜிட்டல் டிடாக்ஸ் (Digital Detox): வாரத்தில் ஒரு நாள் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட நேரம் கைபேசியை முற்றிலுமாகத் தவிர்ப்பதை வழக்கமாக்கிக் கொள்ளுங்கள்.
• நிஜ மனிதர்களுடன் பேசுங்கள்: ஒரு நண்பரைச் சந்திக்கும்போது கைபேசியை மேஜையின் மீது வைக்காமல், பையில் அல்லது காரில் வைத்துவிட்டு அவருடன் முழுமையாக உரையாடுங்கள்.
• தூங்குவதற்கு முன் தவிர்க்கவும்: தூங்குவதற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னரே கைபேசியைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்திவிடுங்கள். இது ஆழ்ந்த உறக்கத்தைத் தரும்.
• நோட்டிபிகேஷன்களை அணைக்கவும்: அத்தியாவசியமற்ற செயலிகளின் அறிவிப்புகளை அணைத்து வைப்பதன் மூலம் கைபேசியை அடிக்கடி பார்ப்பதைத் தவிர்க்கலாம்.
• புதிய பொழுதுபோக்குகளை உருவாக்குங்கள்: வாசிப்பு, தோட்டக்கலை, விளையாட்டு போன்ற திரையில்லாத பொழுதுபோக்குகளில் நேரத்தைச் செலவிடுங்கள்.

முடிவுரை: நிஜ வாழ்வை நேசிப்போம்

தொழில்நுட்பம் என்பது நம் வாழ்க்கையை எளிதாக்க வந்த ஒரு கருவியே தவிர, அதுவே வாழ்க்கையல்ல. ஒரு அழகான சூரிய உதயம், மழையின் மணம், நண்பர்களின் சிரிப்பு, குடும்பத்தினரின் அன்பு என நிஜ உலகில் ரசிப்பதற்கு எண்ணற்ற விஷயங்கள் உள்ளன. திரைகளைத் தாண்டி வெளியே வந்து பாருங்கள், உலகம் இன்னும் அழகாகவே இருக்கிறது. டிஜிட்டல் போதையில் இருந்து விடுபட்டு, நம் சமூக உறவுகளைப் புதுப்பிப்போம். வரும் தலைமுறைக்கு ஒரு ஆரோக்கியமான சமூகத்தைக் கையளிப்போம். வாழ்க்கை என்பது லைக்குகளில் (Likes) இல்லை, நாம் வாழும் ஒவ்வொரு நிமிடம் மற்றும் நாம் பகிரும் அன்பில் தான் இருக்கிறது.

இன்றே ஒரு சபதத்தை ஏற்போம்: 'தேவைக்காக மட்டுமே தொழில்நுட்பம், வாழ்வதற்காக நிஜ உலகம்!'